کمبود اعتماد به نفس در نبود سمعک

بنابراین زمانی که علائم حادبرطرف شدند، این لینک دارودرمانی
بیمارنیزباید قطع شود وفرد باید برای یک برنامه شخصی افزایش فعالیت که روند بهبود راترویج می
دهد، تشویق شود. برای اکثرافراد روند بهبود سریع وتقریبا کامل می باشد. دربرخی ازافراد ممکن
است علائم اختلال عملکرد وستیبولارتداوم یابند. این بیماران دارای علائم مزمن، کاندید برنامه های
رسمی توانبخشی دهلیزی هستند. به طورکلی برنامه های توانبخشی دهلیزی، فعالیت هایی براساس
نشانه های بیماری می باشند. به طورکلی عوامل کلیدی برای تصمیم گیری درباره اینکه آیا
بیماربرای انجام این قبیل تکنیک های مدیریت بیماری مناسب است ، براساس علائم کنونی بیمار می
باشد. جدول 20.1 خلاصه ای ازبیمارانی که برای برنامه های تعادل ووستیبولار مناسب ونامناسب
اند را ذکر می کند. منابعی که کارایی بالینی این نوع ازمدیریت به عنوان فرم اولیه درمان یادرادامه
روش های دارودرمانی یاجراحی راتوصیف می کنند، به طورقابل توجهی دردهه اخیرتوسعه پیدا
کرده اند. مقاله ای که حاوی خلاصه ای ازاین منابع می باشد نیزدردسترس می باشد. دریک توضیح
کلی، برنامه های توانبخشی تعادل ووستیبولار بهبودقابل توجهی دردرصدبسیاری ازبیماران با
شکایات تعادل وdizziness که سایرروش های درمانی برای آنها ناموفق بوده، را فراهم می کنند
(حدود 70%). بحث کاملتر درباره این روند مدیریت فراتراز این فصل است.
مطالعات آزمایشگاهی درباره عملکرد سیستم وستیبولار
درارزیابی بیماران باشکایات سرگیجه، گیجی، عدم تعادل یاترکیبی ازاین ها، آزمایشگرباید به دنبال
مشکلاتی فراتراز سیستم وستیبولارمحیطی ومرکزی باشد وارتباط آن با مکانیسم حرکتی چشم
رانیزبررسی کند. مسیرهای مختلفی درکنترل وضعیت مشارکت می کنندو تنها بخشی که به
طورمستقیم یا غیرمستقیم ورودی وستیبولار دریافت می کند باید هنگام ارزیابی مدنظرقرارگیرد.
علاوه براین، دراختلالاتی مثل میگرن واضطراب علائم ونتایج آزمایش بسیارمتنوعی ایجاد می شود،
بااین حال تشخیص اولیه این اختلالات باتاریخچه گیری ازبیمار وطرح یک سری سوالات
اختصاصی صورت می گیرد.

منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%db%8c%d9%88%d9%86%db%8c%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86/

بنابراین زمانی که علائم حادبرطرف شدند، این لینک دارودرمانی
بیمارنیزباید قطع شود وفرد باید برای یک برنامه شخصی افزایش فعالیت که روند بهبود راترویج می
دهد، تشویق شود. برای اکثرافراد روند بهبود سریع وتقریبا کامل می باشد. دربرخی ازافراد ممکن
است علائم اختلال عملکرد وستیبولارتداوم یابند. این بیماران دارای علائم مزمن، کاندید برنامه های
رسمی توانبخشی دهلیزی هستند. به طورکلی برنامه های توانبخشی دهلیزی، فعالیت هایی براساس
نشانه های بیماری می باشند. به طورکلی عوامل کلیدی برای تصمیم گیری درباره اینکه آیا
بیماربرای انجام این قبیل تکنیک های مدیریت بیماری مناسب است ، براساس علائم کنونی بیمار می
باشد. جدول 20.1 خلاصه ای ازبیمارانی که برای برنامه های تعادل ووستیبولار مناسب ونامناسب
اند را ذکر می کند. منابعی که کارایی بالینی این نوع ازمدیریت به عنوان فرم اولیه درمان یادرادامه
روش های دارودرمانی یاجراحی راتوصیف می کنند، به طورقابل توجهی دردهه اخیرتوسعه پیدا
کرده اند. مقاله ای که حاوی خلاصه ای ازاین منابع می باشد نیزدردسترس می باشد. دریک توضیح
کلی، برنامه های توانبخشی تعادل ووستیبولار بهبودقابل توجهی دردرصدبسیاری ازبیماران با
شکایات تعادل وdizziness که سایرروش های درمانی برای آنها ناموفق بوده، را فراهم می کنند
(حدود 70%). بحث کاملتر درباره این روند مدیریت فراتراز این فصل است.
مطالعات آزمایشگاهی درباره عملکرد سیستم وستیبولار
درارزیابی بیماران باشکایات سرگیجه، گیجی، عدم تعادل یاترکیبی ازاین ها، آزمایشگرباید به دنبال
مشکلاتی فراتراز سیستم وستیبولارمحیطی ومرکزی باشد وارتباط آن با مکانیسم حرکتی چشم
رانیزبررسی کند. مسیرهای مختلفی درکنترل وضعیت مشارکت می کنندو تنها بخشی که به
طورمستقیم یا غیرمستقیم ورودی وستیبولار دریافت می کند باید هنگام ارزیابی مدنظرقرارگیرد.
علاوه براین، دراختلالاتی مثل میگرن واضطراب علائم ونتایج آزمایش بسیارمتنوعی ایجاد می شود،
بااین حال تشخیص اولیه این اختلالات باتاریخچه گیری ازبیمار وطرح یک سری سوالات
اختصاصی صورت می گیرد.

منبع:

https://tehransafir.com/%d8%b3%d9%85%d8%b9%da%a9-%db%8c%d9%88%d9%86%db%8c%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86/